تأکید اسلام بر کاشت درخت

اسلام و درختکاری

یکی از زیبایی های دین مبین اسلام کامل بودن آن است. به تعبیر دیگر در این دین هیچ چیز ارزشمندی نادیده گرفته نشده و از قلم نیفتاده و بر هر چیز به میزان اهمیت آن مورد امر یا نهی قرار گرفته است. کی از این ارزشمندی ها و از جمله نعمتهای الهی که در قرآن کریم بسیار بر آن تأکید شده است، درخت است. درخت نماد آبادانی و شاخص سبزی و خرمی و مظهر زندگی و باعث تلطیف هوا و موجب آسایش و رفاه انسان، و صفا و پاکی طبیعت می باشد.گیاهان و درختان سهمی بسزا و نقشی بسیار مهم در زندگی بشر دارند. تلطیف هوا، تعادل دمای محیط، حفاظت از خاک و تامین بخشی از مواد غذایی مورد نیاز انسان اندکی از سودمندی های فراوان آنها است. اسلام مردمان را به تماشای گیاهان سرسبز و نگاه به مناظر جذاب آنها دعوت کرده است. چنانکه در فرموده های معصومین: از تاثیر مثبت گیاهان بر جسم و جان آدمی آثاری بسیاری به ما رسیده است.

وجود درخت برای انسانهای نخستین و پس از آن و به خصوص قرن اخیر که زندگی ماشینی، آلودگی های بسیاری را به همراه دارد، اهمیت فوق العاده داشته و روز به روز افزایش می یابد. با توجه به این نیاز، از ابتدای اسلام، بزرگان دین بر کاشت درخت سفارش شده و فضیلت بسیاری برای آن بیان داشته اند. در اهمیت درخت و درختکاری همین بس که از رسول خدا نقل است که فرمود: “اگر قیامت بر پا شد و در دست یکى از شما نهالى بود، اگر  کمى پیش از قیامت توانست آن را بکارد، باید بکارد”.  درخت ضامن بقای انسان و حیوان است، انسان ها، خودرو ها و حیوانات مصرف کننده هوا و اکسیژن و درخت تولیدکننده آن است. لذا اسلام تأکید می کند که به میزان هوایی که مصرف می کنیم باید درخت بکاریم.

و نکته پایانی آنکه گرچه در اسلام بر کاشت درخت در این دنیا تاکید فراوان شده است اما بر این نکته نیز سفارش بسیار شده است که درختان بهشت نیز باید در این دنیا کاشته شود. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: “صبحگاهان و شامگاهان بگو سبحان الله و الحمد لله و لااله الاالله و الله اکبر، پس به خاطر هر ذکری ده درخت از انواع درختان میوه در بهشت برای تو کاشته می‌شود وآنها از باقیات الصالحات است”.

(صدری، مسیب، ۱۳۹۲)